IDNR oferuje myśliwym polującym na jelenie zestawy do pobierania próbek na obecność CWD

Departament Zasobów Naturalnych stanu Illinois (IDNR) zmienił strategię zarządzania przewlekłą chorobą wyniszczającą jeleniowatych (CWD) u jeleni wirginijskich. Wraz z zakończeniem wieloletniego programu ukierunkowanego odstrzału redukcyjnego działania IDNR koncentrują się obecnie na dalszym nadzorze nad chorobą (monitoringu), działaniach informacyjnych i edukacyjnych skierowanych do społeczeństwa oraz wzmacnianiu współpracy z myśliwymi i właścicielami gruntów. Więcej informacji można znaleźć w artykule OutdoorIllinois Journal Zmiany w programie zarządzania CWD.

„Zmiana strategii zarządzania została spowodowana wykryciem CWD w 2025 roku w trzech kolejnych hrabstwach położonych poza północnym regionem endemicznym: Stark, Scott i Effingham” — wyjaśnił Chris Jacques, kierownik Programu Chorób Dzikiej Przyrody IDNR. „Tej jesieni nasz program daje
myśliwym możliwość dobrowolnego pobrania próbek węzłów chłonnych od pozyskanych jeleni i przesłania ich pocztą do badań.”

Próbki mogą być pobierane wyłącznie od rocznych i dorosłych jeleni pozyskanych w Illinois. Młode jelenie oraz jelenie pozyskane poza stanem Illinois nie będą badane.

„Wszystkie pobrane próbki tkanek zostaną przebadane w laboratorium zatwierdzonym na poziomie federalnym” — wyjaśnił Jacques. „Nie istnieje szybki test, który myśliwy lub zakład przetwórstwa mięsa mógłby przeprowadzić, aby upewnić się, że zwierzę nie ma CWD. Ustalenie, czy jeleń ma CWD, wymaga wybarwienia tkanki i zbadania jej pod mikroskopem w celu określenia, czy obecne są priony CWD.”

Dostępne możliwości pobierania próbek obejmują zestawy do wysyłki pocztowej, obowiązkowe punkty kontroli oraz beczki do pozostawiania próbek i punkty pobierania próbek.

Zestawy do pobierania próbek

Zestawy do pobierania próbek będą dostępne według kolejności zgłoszeń, do wyczerpania zapasów. Myśliwi mogą zamówić jednorazowo maksymalnie dwa zestawy, a jeśli pozyskają więcej jeleni, mogą zamówić kolejne. Oprócz możliwości złożenia wniosku online myśliwi mogą zamówić zestawy, kontaktując się z lokalnym regionalnym biologiem ds. dzikiej przyrody lub odbierając zestaw w siedzibie głównej IDNR w Springfield.

„Każdy zestaw zawiera instrukcje dotyczące pobierania węzłów chłonnych z pozyskanego jelenia” — wyjaśnił Jacques. „Zestawy oraz badania laboratoryjne są udostępniane bezpłatnie. Dostępny jest również film instruktażowy, a wymagane dane można wprowadzić online.”

Każdy zestaw zawiera (patrz zdjęcie): instrukcję i formularz danych; kopertę Tyvek z opłaconą etykietą zwrotną; parę rękawic nitrylowych; instrukcje dotyczące pobierania próbek i przesyłania danych; oznakowany woreczek na próbkę o wymiarach 3 na 5 cali przeznaczony na węzły chłonne; pęsetę; wkład chłodzący nadający się do zamrożenia oraz termoizolacyjną kopertę bąbelkową.

Wyniki badań będą publikowane online, gdy tylko będą dostępne — zazwyczaj w ciągu dwóch do czterech tygodni. Priorytetowo będą traktowane próbki z hrabstw, w których stwierdzono przypadki CWD (patrz ramka). Myśliwi mogą sprawdzać wyniki badań za pośrednictwem bazy wyników testów CWD IDNR.

„Jeżeli wynik badania wykaże, że pozyskany jeleń jest dodatni pod względem CWD, myśliwy otrzyma od IDNR powiadomienie SMS lub wiadomość e-mail” — zaznaczył Jacques. „W związku z przejściem wyłącznie na nadzór nad CWD biolodzy IDNR będą ograniczać dodatkowy kontakt telefoniczny z myśliwymi, którzy pozyskali jelenie CWD+, do przypadków w hrabstwach, w których chorobę wykryto po raz pierwszy, lub do sytuacji, w których myśliwy nie poda lokalizacji pozyskania jelenia pochodzącego z hrabstwa endemicznego.”

Obowiązkowy punkt kontroli

Dobrowolne pobieranie próbek na obecność CWD jest dostępne dla myśliwych, którzy skutecznie pozyskali jelenia podczas sezonu polowań z użyciem broni palnej w hrabstwach, w których stwierdzono CWD, w obowiązkowych punktach kontroli działających podczas 7-dniowego sezonu z użyciem broni palnej. Skorzystaj z tej mapy i listy adresów, aby znaleźć najbliższy punkt kontroli. Dostępny jest również artykuł opisujący, czego można się spodziewać podczas wizyty w takim punkcie.

Beczki do pozostawiania próbek lub punkty pobierania próbek

Myśliwi polujący z łukiem mogą pozostawiać głowy dorosłych jeleni w beczkach przeznaczonych do pobierania próbek na obecność CWD lub przekazywać je do punktów pobierania próbek. Skorzystaj z tej mapy lub listy, aby znaleźć lokalizacje beczek do pozostawiania próbek oraz punktów pobierania próbek.

Beczki do pozostawiania próbek nie będą dostępne podczas sezonu polowań z użyciem broni palnej w hrabstwach, w których obowiązują punkty kontroli. Informacje o pozyskaniu zwierzyny nie będą przyjmowane od myśliwych, którzy pozyskali jelenia w hrabstwie objętym obowiązkiem korzystania z punktu kontroli.

Myśliwi polujący z użyciem broni palnej, którzy pozyskali jelenia poza hrabstwami, w których stwierdzono CWD, mogą skorzystać z beczek do pozostawiania próbek lub punktów pobierania próbek w celu pobrania próbki do badania na obecność CWD. Skorzystaj z tej mapy i listy adresów, aby znaleźć beczki do pozostawiania próbek lub punkty pobierania próbek.

Badanie jelenia przeznaczonego do wykonania preparatu taksydermicznego

Myśliwi, którzy chcą wykonać preparat taksydermiczny z pozyskanego jelenia, powinni zlecić pobranie próbki taksydermiście współpracującemu z IDNR. Procedury pobierania próbek nie uszkodzą czaszki jelenia. Myśliwi, którzy nie korzystają z usług taksydermisty współpracującego z IDNR, mogą dostarczyć czaszkę po zdjęciu skóry do lokalizacji IDNR wyposażonej w beczkę do pozostawiania próbek.

Informacje o CWD

CWD jest śmiertelną chorobą ośrodkowego układu nerwowego, która dotyka jelenie i wapiti. Po raz pierwszy wykryto ją w Illinois w 2002 roku u podejrzanej dorosłej samicy jelenia z północno-zachodniej części hrabstwa Boone. Od tego czasu IDNR pobrał próbki od 199 136 dzikich jeleni w całym stanie, z czego u 3 410 potwierdzono CWD.

Więcej informacji na temat nadzoru nad CWD można znaleźć na stronach IDNR poświęconych CWD lub Hunt Illinois. Można również skontaktować się z Chrisem Jacques’em, kierownikiem Programu Chorób Dzikiej Przyrody IDNR, pod adresem chris.jacques@illinois.gov.